Szukasz psychologa w Lublinie? Nasza poradnia czyt. gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Doświadczenie rozwojowe teorii osobowości

Problemem równie starym, jak rozważania na temat natury człowieka, jest pytanie o względną rolę czynników genetycznych, czyli dziedziczenia, w wyznaczaniu zachowania. Prawie nikt nie zaprzecza, iż czynniki dziedziczne mają pewien wpływ na zachowanie, jednakże wielu teoretyków zajmujących się osobowością podważa w sposób zdecydowany ich znaczenie, utrzymując, iż wszelkie podstawowe aspekty zachowań mogą być wyjaśnione bez odwoływania się do biologii lub genetyki. W Ameryce, ogólnie rzecz biorąc, rola czynników genetycznych jest znacznie pomniejszona, dominuje podejście podkreślające znaczenie czynników środowiskowych. Jednakże różne stanowiska teoretyczne w różnym stopniu uwzględniają rolę czynników genetycznych.

Poszczególne teorie nadają także różne znaczenie wczesnym doświadczeniom rozwojowym. Niektóre teorie przypisują strategiczną i decydującą rolę zdarzeniom z okresu niemowlęcego i wczesnego dzieciństwa, uznając, iż ich waga jest nieporównywalnie większa od doświadczeń zdobytych w późniejszych okresach rozwojowych. Według niektórych teorii doświadczenia z najwcześniejszych lat rozwoju stanowią klucz do zrozumienia zachowań człowieka dorosłego, natomiast według innych teorii zachowanie może być zrozumiałe i wyjaśnione wyłącznie w kategoriach zdarzeń aktualnych.

Z problemem tym wiąże się różnica poglądów na temat autonomii czy funkcjonalnej odrębności aktualnej struktury osobowości w stosunku do uprzednich doświadczeń jednostki. Część teoretyków uznaje, iż wyjaśnienie zachowań w kategoriach czynników jednoczesnych jest nie tylko możliwe, lecz stanowi także jedyne dające się obronić podejście do zrozumienia ludzkich zachowań. Inni twierdzą, iż racjonalne wyjaśnienie teraźniejszości musi co najmniej częściowo opierać się na znajomości zdarzeń przeszłych. Ci, którzy podkreślają konieczność wyjaśniania zachowań w kategoriach czynników występujących jednocześnie z zachowaniem, utrzymują oczywiście, iż struktura osobowości jest funkcjonalnie niezależna od wcześniejszych doświadczeń, natomiast ci, którzy podkreślają znaczenie przeszłości czy wczesnych doświadczeń, w mniejszym stopniu są przekonani o niezależności obecnej struktury od wpływów przeszłych wydarzeń.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.