Szukasz psychologa w Lublinie? Nasza poradnia czyt. gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Ekspozycja w okresie przerwy interpolacyjnej bodźca

Eksperymenty te prowadzono w sposób odmienny od stosowanego zazwyczaj w badaniach tego typu. Czynnością początkową była 5-sekun- dowa percepcja odpowiedniego bodźca. Po 55 sekundach od zaprzestania jego działania sprawdzano stopień jego zapamiętania metodą porównywania bodźców kolejno następujących po sobie. Eksponując bodziec silniejszy, słabszy lub taki sam jak bodziec początkowy, proszono osobę badaną, aby oceniała intensywność bodźca aktualnie działającego w stosunku do intensywności bodźca początkowego. W okresie 55-sekundowej przerwy interpolacyjnej eksponowano inne bodźce właściwe dla analizatora, z którego pochodził bodziec początkowy, różniące się od bodźca początkowego tylko intensywnością. Tak np. w eksperymencie I były to bodźce wzrokowe w każdym kolejnym wariancie coraz jaśniejsze (VI wariantów). W eksperymencie II były to bodźce słuchowe w kolejnych wa- ’ riantach eksperymentu coraz głośniejsze (VI wariantów). W eksperymencie III były to coraz więcej ważące ciężarki, którymi obciążano dłoń osoby badanej (VI wariantów). W każdym z trzech eksperymentów dane uzyskane w poszczególnych wariantach porównywano z danymi otrzymanymi w sytuacji, gdy w przerwie interpolacyjnej nie stosowano żadnego bodźca.

Uzyskane wyniki wskazały, że ekspozycja w okresie przerwy interpolacyjnej bodźca bardziej intensywnego od bodźca początkowego wywoływała zwykle hamowanie retroaktywne (wyjątek stanowiły dane otrzymane w jednym z wariantów eksperymentu dotyczącego wrażeń słuchowych). Nie stwierdzono natomiast osłabienia pamięci bodźca początkowego, gdy w okresie przerwy interpolacyjnej eksponowano bodziec tak samo intensywny jak bodziec początkowy. W tej sytuacji obserwowano raczej tendencję do zwiększania się liczby prawidłowych ccen. W eksperymentach dotyczących wrażeń grawitacyjno-uciskowych i słuchowych zależność tę potwierdziła analiza statystyczna wyników.

W zakresie trzech badanych analizatorów stwierdzono ponadto, że hamowanie retroaktywne zwiększało się wraz ze zwiększaniem stosunku pomiędzy intensywnością bodźca początkowego i interpolowanego. Zwiększając intensywność bodźca interpolowanego uzyskiwano stopniowe zmniejszanie liczby prawidłowych ocen.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.