Szukasz psychologa w Lublinie? Nasza poradnia czyt. gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Emil Dürkheim (1858-1917)

Wpływ, jaki na socjologię wywarł Dürkheim, nie ogranicza się do wspomnianych powyżej badań nad samobójstwem. Dürkheim – pod wpływem Spencera i Comte’a – interesował się szczególnie tym, co scala społeczeństwo, czyli problemem porządku społecznego. Jego podejście do tej sprawy było z gruntu funkcjonalistyczne: badał znaczenie funkcji różnych elementów życia społecznego dla zachowania spójności społeczeństwa. Podkreślał wagę wspólnoty przekonań i wartości ( „świadomości zbiorowej”) oraz zbiorowych rytuałów.

Dürkheim uważał, że społeczeństwo zespala forma struktury społecznej. W społeczeństwach pierwotnych – mniej złożonych i mniej wyspecjalizowanych od społeczeństw współczesnych – ludzie łączyli się ze względu na podobieństwa. Większość z nich robiła podobne rzeczy: byli wszechstronni, a nie wyspecjalizowani. To łączenie się przez podobieństwo Dürkheim nazwał solidarnością mechaniczną. Wraz z rozwojem i różnicowaniem się społeczeństwa ludzie zaczęli wykonywać wyspecjalizowane zadania, stając się sobie wzajemnie niezbędni. Ten rodzaj związku, polegający na wzajemnym wsparciu i współzależności, Dürkheim nazwał solidarnością organiczną.

Dürkheim przyczynił się także do rozwoju metodologii socjologicznej. Twierdził, że socjologia musi badać „fakty” społeczne, czyli siły istniejące poza jednostką i ograniczające jej zachowanie. Uważał, że ludzie wkomponowują owe ograniczające wpływy społeczne we własną tożsamość i tym samym przekształcają „kontrolę społeczną” w „samokontrolę” (patrz rozdz. 6).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.