Szukasz psychologa w Lublinie? Nasza poradnia czyt. gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Fakt zróżnicowania młodzieży

Spotykamy też u wielu autorów amerykańskich większą niż dawniej ostrożność w formułowaniu wniosków – ogranicza się je do badanych grup młodzieży, nie uogólniając na młodzież „w ogóle”. Na przykład H. W. Bernard (1957) pisze wyłącznie o młodzieży amerykańskiej, P. H. L a n d i s (1952) wskazuje na zróżnicowanie psychiki młodzieży amerykańskiej pod wpływem różnych środowisk społecznych (farmy, małe lub wielkie miasta).

Również J. Pi a g et (Inhelder, Piaget, 1970) za podstawowe kryterium wieku dorastania przyjmuje wrastanie w społeczeństwo dorosłych i wskazuje, że proces ten różni się znacznie w różnych społeczeństwach a nawet w różnych środowiskach tego samego społeczeństwa.

Takie samo stanowisko zajmuje, jak już mówiliśmy, Bianka Zazzo (1972), przyjmując w swoich ząłożeniach metodologicznych fakt zróżnicowania młodzieży. Za czynniki najbardziej różnicujące młodzież francuską autorka uważa społeczno-kulturalny poziom środowiska rodzinnego i związany z nim rodzaj kształcenia, na jakie stać poszczególne środowiska. Chodzi tu o typ szkoły, określający długość trwania młodości i perspektywy życiowe młodzieży: mianowicie młodzież liceów ogólnokształcących, o najbardziej odległych i mglistych perspektywach zawodowych, młodzież średnich szkół zawodowych o zbliżonym do poprzedniej grupy poziomie społeczno-kulturalnym, ale bardziej określonych i bliskich perspektywach zawodowych, młodzież ucząca się zawodu i wcześniej od poprzedniej idąca do pracy: wreszcie młodzież pracująca, a więc z osiągniętą najwcześniej niezależnością ekonomiczną i statusem dojrzałości. Badania autorki wykazują duże różnice między tak dobranymi grupami młodzieży.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.