Szukasz psychologa w Lublinie? Nasza poradnia czyt. gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Formowanie się osobowości u człowieka – ciąg dalszy

W ostatnim czasie zainteresowano się ponownie żywo wpływem rodziców na formowanie się osobowości dziecka, przy czym punktem wyjścia były raczej rozważania i obserwacje dokonane na ‚terenie psychopatologii. Szło tu mianowicie o genezę pewnych wypaczeń osobowości, które w życiu społecznym odgrywają dużą rolę. Badania genetyczne doprowadziły do stosunków rodzinnych jako ostatecznego źródła. Można stwierdzić mianowicie dwie przeciwstawne formy niewłaściwego odnoszenia się rodziców do dzieci własnych: przesadna pieczołowitość d odtrącenie (angielskie rejection). Obserwacje i wywiady przemawiają za tym, iż nadmierna opieka prowadzi do wytworzenia się typów biernych, niesamodzielnych, pozbawionych inicjatywy, oczekujących stale pomocy od drugich i łatwo ulegających zniechęceniu. Natomiast o d- trącanie, przez co należy rozumieć odmawianie dziecku czułości i odbieranie mu możności zaspokojenia różnych jego potrzeb, prowadzi z reguły do ukształtowania się osobowości agresywnych, bezwzględnych, idących przez świat przebojem. Z badaczy, którzy śledzili to zagadnienie, wymienimy ’tu z obozu psychiatrów i psychopatologów Gordona 1 i La- forgue’a2. Obaj ci autorzy operują pojęciem „nerwicy rodzinnej” rozwijającej się na tle nieprawidłowych stosunków między rodzicami, a obejmującej równocześnie i rodziców, i dzieci. Z współczesnych badaczy amerykańskich należy wymienić przede wszystkim D. M. Levy’ego . Autor ten postarał się o bogatą kazuistykę, która popiera postawioną już poprzednio tezę. Na specjalne wymienienie zasługuje dalej praca B. W. Hattwicka Autor przeprowadził badania polegające na tym, iż z jednej strony obserwowano według pewnych ustalonych zasad zachowanie się dziecka w pewnym typie dzieeińców (nursery schools), a z drugiej strony przeprowadzano obserwację środowiska domowego za pośrednictwem kwalifikujących się do tego pracowników wysyłanych na teren domów. W ten sposób uzyskiwano podstawę do szukania ewentualnych zależności między stosunkami domowymi a osobowością dzieci. Potwierdziła się i tu prawdziwość ‚tezy, iż przesadna dbałość doprowadzała do tworzenia się typów dzieci o postawie infantylnej, ustępliwej: przeciwnie – zaniedbanie dzieci dawało typy dzieci agresywnych, zazdrosnych, rzucających się w niebezpieczeństwo, dokonujących grabieży zabawek, odmawiających dzielenia się tym, co posiadają. Zagadnieniem wpływu surowego wychowania rodzinnego na osobowość dziecka zajął się w Polsce S. Gerstmans.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.