Szukasz psychologa w Lublinie? Nasza poradnia czyt. gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Funkcje mowy

Praktyczne opanowanie przez dziecko podstawowych struktur gramatycznych języka ojczystego, a przede wszystkim zdobycie umiejętności wypowiadania się zdaniami wpływa na przekształcenia w obrębie funkcji mowy. Mowa staje się coraz lepszym narzędziem porozumiewania się dziecka z osobami z jego otoczenia – narzędziem komunikacji społecznej. Jednocześnie rozwija się symboliczna funkcja języka i coraz bardziej ścisły staje się jego związek z myśleniem.

Zagadnienie funkcji mowy od dawna absorbowało psychologów oraz językoznawców, którzy próbowali ustalić zależności między genetycznie pierwotnymi funkcjami mowy: ekspresywną (funkcją wyrażania przeżyć) i impresywną (funkcją oddziaływania na otoczenie) a jej funkcją przedstawieniową i symboliczną. Dopiero jednak J. Piaget przeprowadził analizę funkcji mowy w całkowicie nowy sposób, wywołując długoletnie dyskusje i spory między psychologami swoją tezą o egocentryzmie mowy dziecięcej (Piaget, 1929). Mowa egocentryczna obejmuje te wypowiedzi dziecka, które nie są przeznaczone dla odbiorcy-jeśli dziecko mówi w obecności innych osób-lecz skierowane „do siebie samego”. Obserwacja dwojga dzieci sześć i półletnich przy zabawie dowolnej w „Maison de Petit” w Genewie doprowadziła autora do przekonania,, że typowymi formami mowy dzieci w wieku przedszkolnym są monologi właściwe oraz monologi zbiorowe. Mają one właśnie cechy mowy egocentrycznej, będącej przeciwieństwem mowy uspołecznionej, którą Piaget dzieli z kolei na cztery kategorie: a) informowanie przystosowane do sytuacji (komunikowanie o czymś i przekazywanie myśli), b) krytykowanie i drwiny, c) r.ozkazy, prośby i groźby, d) pytania i odpowiedzi. Wysokie współczynniki mowy egocentrycznej (38% ogółu wypowiedzi, a 45% wypowiedzi spontanicznych) u badanych dzieci Piaget łączy z niskirń stopniem ich uspołecznienia oraz z egocentryzmem myślenia.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.