Szukasz psychologa w Lublinie? Nasza poradnia czyt. gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

ŻYCIE SPOŁECZNE W UJĘCIU MATERIALIZMU HISTORYCZNEGO

Widzieliśmy zatem, iż jako podstawa kohezji grupowej wymieniane bywają różne czynniki, które często działają we wzajemnym powiązaniu. Nieprosta jest sprawa drogi wiodącej od przypuszczalnych źródeł gru- potwórczych do aktualnego utworzenia się grupy ludzkiej. Naiwny pogląd skłonny byłby widzieć ową drogę w procesie dobrowolnej umowy pomiędzy członkami mającej powstać grupy. Skoro szereg ludzi dostrzega zysk ze współdziałania, to oczywiście łatwo przychodzi – jak się zdaje – między nimi do porozumienia, mocą którego ich działania zostaną ze sobą skoordynowane, co właśnie jest podstawą grupy. W związku z tym wypadnie wymienić poglądy J. J. Rousseau, który w umowach dopatruje się realnej podstawy społecznego bytu1. Otóż takie źródło formacji społecznych bywa niekiedy czynne. Można też, abstrahując od sprawy faktycznej genezy takiej czy innej grupy, zajmować stanowisko, iż wżajemny stosunek poszczególnych jej członków powinien układać się tak, jak gdyby grupa powstała na tle dobrowolnej wzajemnej umowy jej członków. Natomiast gdy idzie o faktyczny punkt wyjścia podstawowych grup społecznych takich jak klasa społeczna, naród itd., to objaśnienie takie nie wydaje się zgodne z prawdą. Jest to, jak już zaznaczyliśmy, naiwne złudzenie, jakoby w genezie różnych formacji społecznych decydującym czynnikiem była dobra wola poszczególnych jednostek. Podstawowe formacje społeczne nie rodzą się tak, iż najprzód istnieją w izolacji poszczególne indywidua, a dopiero w pewnym momencie na podstawie rozważań i swobodnej decyzji wiążą się w grupę. Zasadniczo jest tak, iż najprzód jednostka zostaje członkiem pewnych grup społecznych, a (potem dopiero, skłaniana do tego różnymi motywami, odczuWa swoją odrębność i zaczyna przeciwstawiać się innym członkom grupy jako indywiduum. Związki, jakie w ramach takiej grupy się wytwarzają, zależą przede wszystkim od tego, w jaki sposób zdobywa ona środki do życia, czy mówiąc językiem bardziej technicznym – od sił wytwórczych. Stopień rozwoju sił wytwórczych jest czynnikiem określającym to, jak ludzie ‚zorganizują się dla produkcji, tzn. stosunki produkcji. Te dwa czynniki: siły wytwórcze i stosunki produkcji wyznaczają w ostatecznej jnstancji charakter wszelkich innych form więzi społecznej: formy prawne, instytucje, zasady moralne itp.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.